<aside> تالیران یکی از برجستهترین چهرههای سیاسی و دیپلماتیک تاریخ فرانسه و جهان است که توانست از انقلاب فرانسه تا سقوط ناپلئون و بازگشت سلطنت بوربونها همواره در قدرت باقی بماند.
</aside>
شارل موریس دو تالیران-پریگور در ۲ فوریه ۱۷۵۴ در پاریس به دنیا آمد و در ۱۷ مه ۱۸۳۸ درگذشت. او از خانوادهای اشرافی بود اما به دلیل نقص مادرزادی در پایش، خانواده او را از ارث محروم کرد و به سمت زندگی روحانی سوق داد.
تالیران در ابتدا تحصیلات روحانی را دنبال کرد و در سال ۱۷۸۹ به مقام اسقف اعظم اوتون رسید. با شروع انقلاب فرانسه، او به سرعت خود را با شرایط جدید وفق داد و به یکی از حامیان انقلاب تبدیل شد.
| دوره | منصب |
|---|---|
| ۱۷۹۷-۱۷۹۹ | وزیر امور خارجه دوره انقلاب |
| ۱۷۹۹-۱۸۰۷ | وزیر امور خارجه ناپلئون |
| ۱۸۱۴-۱۸۱۵ | وزیر امور خارجه لویی هجدهم |
| ۱۸۳۰-۱۸۳۴ | سفیر فرانسه در بریتانیا |
یکی از مهمترین دستاوردهای تالیران، نقش او در کنگره وین (۱۸۱۴-۱۸۱۵) بود. پس از سقوط ناپلئون، تالیران به عنوان نماینده فرانسه در این کنگره حضور یافت و با مهارت دیپلماتیک فوقالعاده، توانست فرانسه را از انزوا خارج کرده و موقعیت این کشور را در اروپا احیا کند.
timeline
title دوران زندگی تالیران
1754 : تولد در پاریس
1789 : اسقف اعظم اوتون
1791 : تبعید و فرار به انگلستان
1796 : بازگشت به فرانسه
1799 : کمک به کودتای ناپلئون
1807 : استعفا از وزارت امور خارجه
1814 : کنگره وین
1830 : سفیر در بریتانیا
1838 : مرگ در پاریس
تالیران را میتوان یکی از بزرگترین دیپلماتهای تاریخ دانست. او با ترکیبی از هوش، زیرکی، انعطافپذیری و درک عمیق از سیاست توانست:
<aside> به مدت بیش از ۴۰ سال در بالاترین سطوح قدرت باقی بماند، در حالی که رژیمهای سیاسی یکی پس از دیگری سقوط میکردند.
</aside>
<aside> در شکلدهی به نظم سیاسی اروپا پس از ناپلئون نقش کلیدی ایفا کند که منجر به یک دوره نسبتاً طولانی صلح در اروپا شد.
</aside>
شخصیت پیچیده و متناقض تالیران الهامبخش بسیاری از آثار هنری و ادبی بوده است: